To nie sztuka narzekać i smutną mieć twarz,
Gdy chcemy, żeby każdy współczuł choć raz !
Lecz choć serce radosne - cierpieniom urągać,
I przez walki i burze - laury osiągać !

Gdy żołnierz odważny, to w boju zwycięża,
I walczy do końca, nie rzuca oręża,
Wciąż walczy, choć mdleje i potem zroszony,
Aż Pan rękę poda, i rzecze: "Zbawiony!''

Przypominamy bardzo wartościowy i dobitny film....

Laurie and Vanessa są przyjaciółkami, spotykają się co wtorek w restauracji, żeby zjeść wspólny lunch. Vanessa opowiada o swoich pechowych randkach, Laura o ukochanym synku.

Poznały się jakiś czas temu na spotkaniu modlitewnym w kościele, obie są chrześcijankami.

Po lunchu zaczepia je na parkingu pewien mężczyzna:

- Przepraszam, że przeszkadzam, ale czy mógłbym Panie prosić o kilka dolarów albo chociaż o te resztki jedzenia?